اسکنر

اسکنر دو زبانه دارد، اسکنر پسیو و اسکنر فعال، که هر کدام مرحلهٔ متفاوتی از تحلیل را هدف می‌گیرند.

اسکنر پسیو

اسکنر پسیو ترافیکی را بررسی می‌کند که قبلاً ثبت کرده‌اید. هیچ درخواست اضافی نمی‌فرستد.

قواعد روی محتوای درخواست و پاسخ اجرا می‌شوند: سرآیندها، کوکی‌ها، توکن‌ها، الگوهای بدنه، پیام‌های خطا و فایل‌های افشاشده.
هر قاعده شدت، دسته و یک توضیح به زبان ساده دربارهٔ آنچه تشخیص می‌دهد نشان می‌دهد.
اسکن تمام تاریخچه هر قاعدهٔ فعال‌شده را روی کل مجموعهٔ ترافیک ثبت‌شده اعمال می‌کند.
یافته‌هایی که قواعد پسیو ایجاد می‌کنند، همراه با شواهد منطبق در پنل یافته‌ها ظاهر می‌شوند.

چون درخواست جدیدی ارسال نمی‌شود، اجرای اسکن پسیو روی هر نشست ثبت‌شده، از جمله ترافیک محیط عملیاتی، ایمن است.

اسکنر فعال درخواست‌های تغییریافته با پیلودهای تزریق ارسال می‌کند و فقط وقتی پاسخ شواهد منطبق ارائه کند یافته ایجاد می‌کند.

یافته فقط زمانی ایجاد می‌شود که پاسخ حاوی شواهد منطبق با منطق بررسی باشد؛ نه صرفاً به‌دلیل اینکه سرور HTTP 200 برگردانده است.
بررسی‌های مبتنی بر زمان (SQLi کور و تزریق فرمان کور) به تأخیر اندازه‌گیری‌شده‌ای بالاتر از خط مبنای زمان پاسخ نیاز دارند. اسکنر پیش از ارسال پیلودهای زمانی، خط مبنا را تعیین می‌کند.
بررسی‌های SSRF شامل کاوش نشانه‌های پاسخ و، در صورت پیکربندی، تأیید تماس برگشتی OAST هستند. برای تأیید خارج از باند، یک دریافت‌کنندهٔ اتصال OAST قابل‌دسترسی پیکربندی کنید. نشانهٔ پاسخ به‌تنهایی مدرک یک تماس برگشتی تأییدشده از بیرون نیست.

ابزارهای کمکی > اسکنر را باز کنید و زبانهٔ اسکنر فعال را انتخاب کنید.
فهرست بررسی‌ها را مرور کنید و موارد نامرتبط با هدف را غیرفعال کنید.
روی اسکن فعال همه کلیک کنید تا همهٔ بررسی‌های فعال‌شده روی ترافیک ثبت‌شدهٔ اخیر اجرا شوند.
پیشرفت را دنبال کنید و یافته‌ها را در پنل یافته‌ها مرور کنید. شواهد اسکنر نقطهٔ آغاز اعتبارسنجی هستند؛ پیش از گزارش مشکل، اثر و بازتولید آن را تأیید کنید.

اسکن فعال درخواست‌های واقعی به هدف می‌فرستد. آن را روی سامانه‌هایی که مجوز آزمونشان را ندارید اجرا نکنید.