رفتن به محتوا

بازپخش و خودکارسازی ​

Ogma چند روش برای تکرار ترافیک فراهم می‌کند: بازپخش برای درخواست‌های منفرد، خودکارسازی برای مجموعه آزمون‌های پُرحجم درخواست و گردش‌های کار برای منطق ساختاریافتهٔ چندمرحله‌ای.

بازپخش ​

بازپخش برای تغییر دستی و ارسال مجدد درخواست‌های HTTP است.

از آن برای موارد زیر استفاده کنید:

  • بررسی مجوزدهی.
  • دست‌کاری پارامترها.
  • آزمایش هدرها و کوکی‌ها.
  • تغییر بدنه.
  • تأیید شواهد اسکنر.
  • ثبت درخواست‌های اثبات برای یافته‌ها.

روند رایج:

  1. یک ردیف در تاریخچهٔ HTTP انتخاب کنید.
  2. آن را به بازپخش بفرستید.
  3. متد، مسیر، رشتهٔ پرس‌وجو، هدرها، کوکی‌ها یا بدنه را ویرایش کنید.
  4. درخواست را ارسال کنید.
  5. تلاش‌ها را مقایسه کنید و شواهد تأییدشده را به یک یافته پیوند دهید.

نشست‌های بازپخش می‌توانند برای کار تکراری از متغیرهای مجموعه و نشست استفاده کنند.

بازپخش WebSocket ​

بازپخش WS به شما امکان می‌دهد بر اساس تاریخچهٔ ثبت‌شدهٔ WebSocket دوباره متصل شوید و پیام بفرستید.

هنگام آزمون موارد زیر از آن استفاده کنید:

  • مجوزدهی پیام.
  • اشتراک در رویدادها.
  • مرزهای اعتماد سمت کلاینت.
  • شرایط رقابتی بلادرنگ.
  • اعتبارسنجی پیام در سمت سرور.

خودکارسازی ​

خودکارسازی برای ارسال مکرر درخواست با مجموعه‌های پی‌لود یا تغییرات پارامتر است.

از آن برای موارد زیر استفاده کنید:

  • فازینگ پارامترها.
  • بررسی‌های مکرر با نرخ کنترل‌شده و فهرست‌های پی‌لود.
  • آزمون تعداد زیادی شناسهٔ احتمالی.
  • اجرای یک فهرست پی‌لود با قالب درخواست ثابت.
  • مقایسهٔ وضعیت، طول، زمان‌بندی و مقادیر استخراج‌شدهٔ پاسخ.

از محدودیت نرخ و محدوده استفاده کنید. خودکارسازی می‌تواند ترافیک قابل‌توجهی تولید کند.

گردش‌های کار ​

گردش‌های کار، زنجیره‌های منطقی قابل‌استفادهٔ مجدد هستند. بسته به گراف گره‌ها و حالت اجرا، می‌توانند فعال، پسیو یا مبتنی بر تبدیل باشند.

وقتی آزمون به موارد زیر نیاز دارد، از گردش‌های کار استفاده کنید:

  • پردازش چندمرحله‌ای درخواست‌ها.
  • استخراج از یک پاسخ و تزریق به درخواست بعدی.
  • پردازش پسیو تاریخچه.
  • منطق تبدیل قابل‌استفادهٔ مجدد.
  • بررسی‌های تکرارپذیری که باید میان پروژه‌ها به اشتراک گذاشته شوند.

اجرای گردش‌های کار، وضعیت و خروجی مراحل را ثبت می‌کند که می‌تواند به دسته‌بندی، ارزیابی اولیه و گردآوری شواهد کمک کند.

متغیرهای محیطی ​

متغیرهای محیطی، مقادیری را که در بازپخش، خودکارسازی، گردش‌های کار و ابزارهای دیگر دوباره استفاده می‌شوند، متمرکز می‌کنند.

از آن‌ها برای موارد زیر استفاده کنید:

  • نام میزبان‌ها.
  • مسیرهای پایهٔ API.
  • شناسه‌های حساب آزمون.
  • توکن‌هایی که مرتب تغییر می‌کنند.
  • مقادیری که بین محیط پیش‌تولید و تولید متفاوت هستند.

در صورت امکان مقادیر حساس را محرمانه علامت‌گذاری کنید و از صادر کردن ناخواستهٔ آن‌ها خودداری کنید.

انتخاب ابزار مناسب ​

نیازابزار
تغییر دستی یک درخواستبازپخش
تکرار یک قالب با مقادیر زیادخودکارسازی
اتصال مجدد یا بازپخش پیام‌های WebSocketبازپخش WS
زنجیره کردن استخراج، تبدیل و ارسالگردش‌های کار
اجازه دادن به دستیار MCP برای بررسی یا آماده‌سازی اقداماتMCP با مجوزهای صریح

نرم‌افزار اختصاصی. تمامی حقوق محفوظ است.