بازپخش WebSocket
بازپخش WebSocket نشست‌های قابل استفادهٔ مجدد برای آزمودن نقاط پایانی WebSocket ایجاد می‌کند. برای اتصال دوباره با جزئیات دست‌دهی ثبت‌شده، ویرایش پیام‌ها، ارسال فریم‌های جدید و مشاهدهٔ پاسخ سرور از آن استفاده کنید.
ایجاد نشست
نشست بازپخش WebSocket را به دو روش ایجاد کنید:
- روی پیام WebSocket ثبت‌شده در تاریخچهٔ WS / SSE راست‌کلیک کنید و ارسال به بازپخش WS را انتخاب کنید.
- بازپخش WS را باز کنید و با URL دارای
ws://یاwss://نشست دستی بسازید.
نشست‌های دستی می‌توانند سرآیندهای سفارشی برای کوکی‌ها، توکن‌های مجوز، مذاکرهٔ پروتکل یا مقادیر دست‌دهی اختصاصی برنامه داشته باشند.
تنظیم نشست
| فیلد | توضیحات |
|---|---|
| نام | برچسب خوانا برای نشست. |
| URL | نقطهٔ پایانی WebSocket. URL باید با ws:// یا wss:// شروع شود. |
| سرآیندها | سرآیندهای اختیاری دست‌دهی که هنگام اتصال فرستاده می‌شوند. |
اگر URL یا سرآیندها را تغییر دهید، Ogma پیش از بازکردن اتصال بعدی نشست را ذخیره می‌کند.
اتصال
نشستی انتخاب کنید و روی اتصال کلیک کنید. وضعیت اتصال نشان می‌دهد سوکت قطع است، در حال اتصال است، باز است، در حال بسته‌شدن است یا بسته شده است.
پیش از تغییر هدف یا جزئیات دست‌دهی، از قطع اتصال استفاده کنید. پس از ویرایش URL یا سرآیندها دوباره متصل شوید تا مسیر سرور یا بافت احرازهویت‌شدهٔ جدید را آزمایش کنید.
اتصال فقط دست‌دهی WebSocket را کامل می‌کند. بسیاری از برنامه‌ها پس از آن به فریم احراز هویت یا راه‌اندازی نیاز دارند تا پیام‌های کاربردی را بپذیرند. نخستین پیام کلاینت ثبت‌شده را مبنا قرار دهید، منتظر تأیید آن بمانید و سپس پیام تغییریافته را بفرستید. کوکی‌ها، URLهای امضاشده و توکن‌های ثبت‌شده ممکن است منقضی شده باشند.
ارسال پیام
با ویرایشگر پیام، محموله را ویرایش و از نشست انتخاب‌شده ارسال کنید. محموله‌های متنی به‌صورت فریم متنی WebSocket ارسال می‌شوند.
برای بایت‌های مبنای شانزده به حالت دودویی بروید. بازپخش اولین پیام WebSocket ثبت‌شده به ارسال دوبارهٔ راه‌اندازی کمک می‌کند و بازپخش توالی خروجی ثبت‌شده پیام‌های کلاینت را به ترتیب می‌فرستد. پاسخ‌ها را در خط زمانی بررسی کنید و فرض نکنید ارسال توالی، وضعیت برنامه را بازسازی کرده است.
ویرایشگر پروتکل از حالت WebSocket خام و حالت‌های مدیریت‌شدهٔ GraphQL پشتیبانی می‌کند: graphql-transport-ws و graphql-ws قدیمی. پروتکل مورد استفادهٔ هدف را انتخاب و پارامترهای اتصال آن را وارد کنید. در صورت نیاز سرآیند زیرپروتکل اصلی را حفظ کنید؛ درخواست پروتکل اشتباه می‌تواند ارتقا را ناموفق کند.
تازه‌سازی زمان‌ها به‌طور پیش‌فرض خاموش است. فقط برای درخواست‌های بدون امضا که به زمان‌های تازه نیاز دارند فعالش کنید: تغییر URL یا محمولهٔ امضاشده ممکن است امضا را نامعتبر کند. اتصال مجدد خودکار پس از قطع اتصال دوباره تلاش می‌کند، اما اتصال جدید ممکن است همچنان به احراز هویت در سطح برنامه نیاز داشته باشد.
پیام‌های ثبت‌شدهٔ ارسال‌شده از تاریخچه، محمولهٔ اصلی خود را به‌عنوان نقطهٔ شروع نگه می‌دارند تا هر بار یک فیلد را تغییر دهید و رفتار را مقایسه کنید.
خط زمانی پیام‌ها
خط زمانی فریم‌های ارسال‌شده و دریافت‌شدهٔ نشست انتخاب‌شده را ثبت می‌کند.
| ستون | توضیحات |
|---|---|
| جهت | اینکه فریم از کلاینت ارسال شده یا از سرور دریافت شده است. |
| کد عملیات | نوع فریم مانند متن، دودویی، ping، pong یا بستن. |
| اندازه | اندازهٔ محموله. |
| زمان | زمان مشاهدهٔ فریم توسط Ogma. |
پیامی انتخاب کنید تا محمولهٔ آن را بررسی کنید. محموله‌های JSON در صورت امکان قالب‌بندی می‌شوند؛ محتوای خام برای بررسی دقیق همچنان در دسترس است.
گردش کار آزمون
- جریان عادی WebSocket را در تاریخچهٔ WS / SSE ثبت کنید.
- پیام کلاینت جالبی را به بازپخش WS بفرستید.
- دوباره متصل شوید و پیام اصلی را دوباره بفرستید تا رفتار مبنا تأیید شود.
- هر بار فقط یک فیلد، توکن، شناسه یا فرمان را تغییر دهید.
- رفتار تأییدشده را در یافته‌ها ثبت کنید یا در یادداشت‌ها نگه دارید.
عیب‌یابی
| نشانه | موارد بررسی |
|---|---|
| ارتقا رد یا ممنوع شده است | URL، Origin، کوکی‌ها، مجوز و مقادیر امضاشدهٔ منقضی پرس‌وجو. |
| زیرپروتکل نامعتبر یا درخواست‌نشده | سرآیندهای ارتقا را با دست‌دهی ثبت‌شده و حالت پروتکل انتخاب‌شده مقایسه کنید. |
| اتصال موفق می‌شود و سپس بسته می‌شود | پیام سیستم یا بستن را بررسی کنید و فریم لازم راه‌اندازی یا احراز هویت را بفرستید. |
| پیام ارسال شده اما پاسخ مفیدی نیست | شناسه‌های اشتراک، پیام‌های قبلی، احراز هویت و وضعیت برنامه را تأیید کنید؛ انتقال WebSocket خودکار نشست مرورگر را بازسازی نمی‌کند. |
در MCP از ابزارهای اختصاصی فهرست و خواندن پیام بازپخش WS و قطع اتصال استفاده کنید. ابزارهای تاریخچهٔ ثبت‌شده متن تبادل متفاوتی را می‌خوانند؛ مرجع ابزار MCP را ببینید.